I zamierzył się siekierą, by roztrzaskać łeb zwierzęciu, lecz Cyrus Smith chwycił go za rękę, mówiąc:
— Daruj jej życie, Pencroffie.
— Co, ułaskawić tego łotra?
— Tak! To on nam rzucił drabinę!
Inżynier powiedział to tak dziwnym tonem, że trudno było się zorientować, czy to mówił poważnie, czy żartował.
Wszyscy rzucili się na małpę, która choć broniła się dzielnie, została powalona na ziemię i związana.
— Uff!... — zawołał Pencroff. — I co z nią teraz zrobimy?
— Przyjmiemy ją na służbę! — odparł Harbert.
Mówiąc to, chłopiec wcale nie żartował, wiedział bowiem, jaką korzyść można odnieść z tego inteligentnego czwororękiego stworzenia.
Wówczas koloniści zbliżyli się do małpy i zaczęli się jej uważnie przypatrywać. Należała ona do tych człekokształtnych, u których kąt twarzy jest niewiele mniejszy niż u Australijczyków255 lub Hotentotów256. Był to orangutan, więc nie był ani tak dziki jak babuin257, ani głupi jak makak258, ani niechlujny jak tamaryna259, ani niecierpliwy jak magot260, ani nie miał także zdradzieckich instynktów jak pawian261. Małpy człekokształtne posiadają liczne cechy świadczące o prawie ludzkiej inteligencji. Używane do pomocy w domu potrafią podawać do stołu, zamiatać pokoje, czyścić ubrania, szczotkować buty, obchodzić się zręcznie z nożem, łyżką i widelcem, a nawet pić wino... równie dobrze jak najlepszy sługa o dwóch nogach i bez piór262. Buffon263, jak wiemy, miał taką małpę, która długie lata służyła mu wiernie i gorliwie.