Anieli zdało się, że już odkryta,
Że już ją widzi ojciec, jej dugena226,
Niebo, ta raca na gwiazdach rozbita,
I każda róża w ogniu, i falena227;
Już zdało się jej, że świat cały pyta
I pokazuje ją palcem. — Ta scena
Byłaby bardzo przykra dla tej panny,
Gdyby to zamiast racy był świt ranny.
Lecz raca zgasła i swe włosy złote
W ciemnym powietrzu cicho osypała.