Przeżyć ostatek... Precz, serca przedajne! —
Za was rumienię się, jak róża sromu. —
Szczęście, że blisko konie mam rozstajne.
Powrócę — sama — do smętnego domu
Z moją niedolą i z mojem cierpieniem
Dawnem, lecz mędrsza stokroć doświadczeniem.
AKT CZWARTY
SCENA PIERWSZA2
Mieszkanie hrabiny Idalii.
RZECZNICKI i HELENKA, która uprząta pokój.