Nasz dumny Stefan, do czegoż on zmierza?
Śmiałżeby władać jak niemieckie książę?
Wszak nasze państwo to gotycka wieża,
Z tysiącznych kolumn składa się i wiąże;
Niechaj się jedna usunie kolumna,
Gmach cały runie, cały się rozprzęże;
Ja się usunę! — niech mię grom dosięże8,
Gmach cały runie, dla mnie tylko trumna!...
Hej! szlachta, znacie Bieleckiego Jana?
Dawniej w niewoli gnił u bisurmana9,