W takiej postawie martwa, jakby spała.

XVI

Siły korsarza na pomoc zwołane,

W serce wrzucone, z boleścią się łamią.

On tak jak ludzie, co przed sobą kłamią

Moc wielką duszy — wstydzi się cierpienia.

A gdy mu własne serce zlitowane

Niosło jałmużnę łez i użalenia;

On ją odrzucił — on sercem hartownie

Boleści ciała brał i nie wydawał.