Chciałam być piękną, ożywiłam oczy

Promieniem rosy; woń moich warkoczy

Jest tak łagodną jak tchnienie róż maju.

Pomyśl mój luby! chwila już się zbliża,

Czyliż być mamy wiecznie rozłączeni?

Odrzuć daleko ten czarny znak krzyża!

On nas rozdziela, odrzuć go daleko!

Pójdziemy błądzić — para błędnych cieni —

W błędne krainy... Tam przed skwarną spieką

Wiecznie nas skryją z mgły uwiane drzewa;