— Każdy to chyba razem ze mną przyzna —
Także atrament, pióra, lak
Nie mogą drogie być aż tak!
Cieszy mnie, iż się od kompanii onych
Rozpustnych z dala trzymasz i szalonych,
Że siedzisz w domu wpośród ksiąg
I nie wypuszczasz pióra z rąk.
Lecz kiedy przy tym żyjesz li herbatą,
Toż po kaduka potrzebny ci na to
Owych dukatów taki huk,