Sucha, a taka pełna cnót,
Że ni w tył bez nich, ani w przód.
Lecz jak się i jagniętom skromnym zdarza,
Gdy już odejdą wreszcie od ołtarza,
Przy sposobności tak i siak
Dawała władzy swojej znak.
Że różnie w domu było, łaski nieba,
Tłumaczyć przecież mężom nie potrzeba,
Lecz mimo swarów, mimo zwad,
Przykład z tej pary mógł brać świat.