Tu mógłbym zażyć dość szeroko pióra,
Ale że wszelka materia ponura
Mierzi146 nam księgi, tudzież płacz —
Więc wieczny pokój dać mu racz!
Rozdział dwudziesty drugi
jako Hieronim o włos, że instruktorem młodego barona nie został.
Choć dni czternaście przeszło już od chwili,
Jak Jobsa krewni do grobu złożyli,
Biadała jeszcze wdowa wciąż:
«Ach, mój nieboszczyk drogi mąż! »