Wyznając, iż tak kocha ją,
Jak się w romansach zdarza to.
Nie była panna, ku uciesze jego,
Ani zbyt sroga, ani zbyt od tego,
Tak więc Hieronim pomknął się
O piędź coś bliżej czy o dwie.
Nie wiem, czy dalej zaszły jakie sprawy,
Których czytelnik pewno jest ciekawy,
Dość, że im milej zeszedł czas,
Niźli każdemu schodzi z nas.