Gdy wiéy obięciu, łzę smutku uronie,
Obraz roskoszy, nigdy nie zatonie!
Jako snu słodkiem marzeniem, uięty,
Choć los, w nieszczęścia wtrąci mnie odmęty,
Ten płomień, w duszy nie zagasi, swięty!
Żeglarz
Des Seufzens Krafft vergeht nicht Stoff zum Seufzen
Young.
Gdy połysk szczęścia dla mnie się rozpłynął,
Gdy oko z łzami tylko słonce wita,