Co niosą kwiatów barwistych snopy
Pod Twe tułacze, wędrowne stopy —
Idą ku Tobie w zwartym szeregu,
Idą ku Tobie w róż białych śniegu!...
Nie mnie iść z nimi — po wieczne czasy
Popiołem zsypię raj mojej krasy,
I w ślad stóp Twoich pójdę pokutna,
Jako służebna, cicha i smutna!...
Nie mnie iść z nimi — Twoje źrenice,
Godowych dziewic zrumienią lice,