Kiej13 mię ty odejdziesz, cóż mi haw14 zostanie ?

Będę, jak ta limba15 samiutka w polanie.

Warkocz mi rozplecie ino16 wiatr, co duje17,

Ino woda z źródła lico pocałuje.

Zostań Jasiu doma18, zostań poniewoli,

Bo mię od żałości młode serce boli».

Stoi Jaś przed niemi, wsparty na siekiérce19,

Odpowiada matce i swojej freirce20:

«Na coś mi matusiu dobrze jeść dawała?

Równo21 mi się widzi22 dolina czy skała.