Chłop pokazał w uśmiechu zęby i rzekł:
— Widzę, że znacie mnie i moją sprawę z królem: mam już coś niecoś pola, ale nie zanadto.
— A które to wasze?
Chłop pokazał ręką dookoła.
— To wszystko już moje, ale mało tego.
— Jakżeż mało? Przecież wzrokiem tego nie ogarnie!
— Iii... Ziemi zawsze za mało — rzekł chłop.
— I ciągle ją nosicie?
— Jakbyście zgadli.
— To królowi niedługo nic nie zostanie?