Żądza ta, którą wszyscy z przyrodzenia mamy,
Że się o cudzych rzeczach radzi więc pytamy164,
Sprawiła, że dziewica o jego żałości
I o przyczynę pyta wielkiej doległości.
Nie trzymał jej na słowie, namniej nie odkładał
I zaraz jej, o co się frasował, powiadał.
Bo imo165 ludzkość, której ku niemu użyła,
Znał z postaci, że mężnem bohatyrem była.
37
»Prowadziłem — powieda — jezdy i piechoty