Jeżeli z Rodomontem słuchać pozwolicie.
Koniec pieśni dwudziestej siódmej.
XXVIII. Pieśń dwudziesta ósma
Argument
Siadszy przed Rodomontem, szkaradnemi słowy
Lży gospodarz bez braku623 wszystkie białe głowy.
On potem do królestwa gdy odjeżdżał swego,
U kościółka na drodze pozostał jednego;
Ale mu, jako przedtem srogie, dawał rany
W pół struchlałego serca gniew z wzgardą zmieszany.