Obacza się on potem, gdy bole uciekły,
Lecz słów wrócić nie może, które się raz rzekły.
3
Nic to: spodziewam się ja, iż te nienawiści
Porzucisz, o biała płci, z wrodzonej ludzkości
I będziesz mię chciała mieć za wymówionego,
Patrząc na dwój żal, z serca co idzie smutnego;
Bo raczej tę tyrankę winowaćbyś miała,
Co zdrowie wziąwszy, tak mię chorem udziałała,
Iż muszę mówić przykre, bólem zjęty, słowa,