»Niebieskiem zaraz wzrokiem przez piersi zadaje
»1 dziką nieludzkością biedne serce kraje.
34
»Czego nie czynił, czego nędzny nie probował,
»Aby jej jakokolwiek miłość pozyskował!
»Lecz tysiąc odmów czyni mądra biała głowa,
»Gardzi złotem, płacz, smutna nie ma miejsca mowa.
»Tak przestał, nieużytość widząc, utrapiony,
»Choć cudowną twarz pożar nigdy niezgaszony
»W jego wyrył pamięci; schnie, łzy gęste leje,