»Ty się nie dziwuj, iże słowy szerokiemi
»Chwalę pisma: pisarzem sam byłem na ziemi.
28
»I słusznie Chrystusowi dziękuję mojemu,
»Iż nie użyczył takiej mądrości drugiemu,
»Której tysiącletni wiek i śmierć zazdrościwa
»Nie popsuje, póki świat, będzie trwała żywa.
»Lecz tych złych czasów ludzkość, iż wrota zamyka
»Uczonem, to mię boli, to mi serca tyka;
»Bo choć kołacą do nich, wyschli i zgłodzeni,