Kopią w ręce trzyma ze złota szczerego;
Ta niesłychanej i tak dziwnej mocy była,
Iż najduższych17 rycerzów dotknieniem zrzuciła,
Dotknieniem tylko małem z ich koni. Dlaczego
Dał ją Astolf, już wiecie historyą tego.
Wzięła ją mężna dziewka, choć nie rozumiała,
Aby tak w sobie wielką moc tajemną miała.
48
I giermka i namniejszej nie chce kompaniej,
By się nie zdała w mocy nadzieje kłaść czyjej.