16
»Nie tylko tych, co wzięte z swej czystości były
»U świata, którą wiek on dawniejszy zdobiły,
»I których wieczna sława do późnych podaje
»Prawnuków, gdzie zapada i gdzie Febus wstaje,
»Ale i inszych wielu, co dni świeższych żyły,
»A cnotami włoski kraj wszystek rozświeciły,
»Jakoś swemi oczyma widział sam ośm one,
»W alabastrze gładzonem kształtnie wydrożone.