152. fuk (daw.) — łajanie, krzyk, groźba. [przypis redakcyjny]
153. skąpe (...) sztychy — [tu:] słabe sztychy. [przypis redakcyjny]
154. grabia z Anglantu — Anglant: gród Angers we Francji; grabia z Anglantu: Orland, syn Milona, grabi z Anglantu. [przypis redakcyjny]
155. łatwie (daw.) — dziś: łatwo. [przypis redakcyjny]
156. niepowolność (daw.) — nieposłuszeństwo. [przypis edytorski]
157. przekaza (daw.) — przeszkoda, zawada. [przypis redakcyjny]
158. Kales — miasto portowe Calais we Francji. [przypis redakcyjny]
159. Beata a. Beatryce — małżonka Amona, matka Bradamanty. [przypis redakcyjny]
160. bohatyr daleko wsławiony — Rugier, jeden z pierwszych bohaterów naszej epopei, praojciec książąt Esteńskich. Bojardo wyprowadza jego ród aż z Troi, od syna Hektorowego, Astyanaksa, który nie zginął, jak chcą podania greckie, lecz schronił się na Sycylię i tam pojąwszy za żonę królową Syrakuz, miał z nią syna Polidora; od tego pochodzą Konstans, praojciec Karola Wielkiego i Klodwig, którego potomkiem był Rugier, pan na Reggio (Rysa) w Kalabryi. Pojął on za żonę Galacyellę, córkę Agolanta, lecz zginął z ręki własnego brata, Beltrama, który chciał również i bratową zgładzić; ta zdołała się jednak ocalić ucieczką do Afryki, gdzie powiła bliźnięta: naszego bohatera, Rugiera, i Marfizę, również jednę z wybitniejszych postaci poematu. [przypis redakcyjny]
161. Agolant — dziad króla Agramanta, ojciec Galacjelli, matki Rugiera i Marfizy. [przypis redakcyjny]