146. właśniem (...) przypatrywała (daw.) — konstrukcja z ruchomą końcówką czasownika, dziś: właśnie (...) przypatrywałam się. [przypis edytorski]
147. śniedź — jasnozielony nalot na powierzchni przedmiotów z miedzi i jej stopów, powstający wraz z upływem czasu. [przypis edytorski]
148. obręcze a klepki (daw.) — konstrukcja z „a” w funkcji spójnika łącznego, dziś: obręcze i klepki; klepki: deszczułki z twardego drzewa. [przypis edytorski]
149. pax vobis (łac.) — pokój wam. [przypis edytorski]
150. wrzeciądz — dawne urządzenie do zamykania bramy lub drzwi od wewnątrz. [przypis edytorski]
151. Dromionie, oskrob ryby! a ty, Macherionie, Wyjm kość grzbietową z szczupaka morskiego... — Plaut, Skarb (łac. Aulularia). [przypis edytorski]
152. Plaut, właśc. Titus Maccius Plautus (ok. 250–184 p.n.e.) — komediopisarz rzymski, autor ponad stu sztuk, w większości przeróbek komedii greckich; na swojej twórczości dorobił się dużego majątku, który zainwestował w handel morski i stracił; miał zatrudnić się wówczas w młynie przy obracaniu żaren; w wolnym czasie napisał kolejne komedie, których powodzenie pozwoliło mu odzyskać niezależność finansową. [przypis edytorski]
153. takoż (daw.) — również. [przypis edytorski]
154. szwajcar (daw.) — odźwierny, portier. [przypis edytorski]
155. komeraż (daw.) — intryga, plotka. [przypis edytorski]