139. świta — tu: kurtka, noszona przez chłopów lub zagrodowych szlachciców. [przypis edytorski]
140. samotrzeć (daw.) — sam, z dwoma towarzyszami. [przypis edytorski]
141. admonicja — upomnienie, przygana. [przypis edytorski]
142. krwią się oblał — tu: oblał się rumieńcem, zaczerwienił się. [przypis edytorski]
143. chwilę czasu — pleonazm; popr.: chwilę. [przypis edytorski]
144. snać — widocznie. [przypis edytorski]
145. tytuń — dawna forma; dziś popr.: tytoń. [przypis edytorski]
146. traktować — tu: częstować. [przypis edytorski]
147. botforty (z fr. bottes fortes: mocne buty) — sięgające za kolana buty używane w Europie Zachodniej w XVI–XVIII w., ich cechą charakterystyczną była cholewa podwyższona z przodu dla ochrony kolana jeźdźca; buty rajtarskie, w Polsce rozpoznawalny element stroju cudzoziemskiego. [przypis edytorski]
148. fular — chustka. [przypis edytorski]