— Downar mnie nastraszył. Kazał się szanować.
— I gadają ludzie, że cię widziano z żoną na mieście.
— Czy mi nie wolno?
— Ano nie, bo nie wiedzą, co to znaczy.
— Znaczy, żem był z wizytą u teścia. Mam dość hec z ojcem i kwasów domowych. Chodź na górę, ale cię uprzedzam, że swego „Wrzosu” nie będziesz oglądać: chyba że zostaniesz na obiad.
— To zostanę, jeśli zaprosisz.
— Takeś stęskniony jej widoku! — zaśmiał się Andrzej.
— No, wolałbym więcej jak widok, ale uczę się małym zadowalniać502.
Weszli do gabinetu Andrzeja, rozłożyli się wygodnie, zapalili papierosy.
— Barańska leci na ciebie — rzekł. — Dowiaduje się, kiedy do niej przyjdziesz. Co, ładna bestia?