— Ładna, tylko ordynarna i głupia jak karp. Nie lubię takich.
— To trudno. Taką Celinę niełatwo znajdziesz. Było się nie żenić, miałbyś dotąd.
— Myślisz? Ja wątpię, dowiedziałem się wczoraj wielu rzeczy od Markhama. Maks już tam był od roku, tylko ja byłem ślepy. Ostatecznie powiem ci szczerze, odpadła mnie chęć zmywania jednego szału drugim, odurzania się, by zapomnieć. Żałuję swej rozpaczy, bólu, żalu dla takiej podłości i fałszu. Chcę odpocząć i zapomnieć. Zmęczony jestem.
Radlicz spojrzał nań uważnie. Wydał mu się zmieniony, zamyślony, poważny i spokojny.
— Wyglądasz na kandydata do rekolekcji503 i spowiedzi — roześmiał się.
— Może znasz amatora na mieszkanie Celiny?
— Młody Goldmark je weźmie dla Klary. Co chcesz504 za całe urządzenie505?
— Dwa tysiące, byle się pozbyć.
— Chodźmy po obiedzie do teatru, spotkamy Goldmarka.
— Dziś u nas fiks. Nie mogę.