I żartem proszę cię. Wergili,
Pozostań przy mnie od tej chwili,
Żebym się z tobą razem śmiał...
Masz rację, pyszny inżynierze,
Zaproponuję ci przymierze, —
Do ciebie dziś należy świat,
A do mnie, do mnie — ty należysz,
Jeżeli słowom-gwiazdom wierzysz,
Wykwitłym z wczesnych lat...
O, dosyć, dosyć, dosyć wierszy!