109. forboty (starop.) — koronki. [przypis edytorski]
110. zawiódłszy — forma staropolska (tu uwspółcześniona) tego imiesłowu nie miała ł przed końcówką i brzmiała: zawiódszy. [przypis edytorski]
111. dunąć (starop.) — uciec, zwiać. [przypis edytorski]
112. Przedsię cię to [przyrodzenie] pociągnie na swoje ćwiczenie — jednak natura (czyli starop. „przyrodzenie”) pociągnie cię w swoją stronę, ku swoim, właściwym sobie sprawom. [przypis edytorski]
113. przekażać (starop.) — przeszkadzać. [przypis edytorski]
114. radszej (starop.) — raczej. [przypis edytorski]
115. poczciwość — starop. forma najczęściej: poćciwość. [przypis edytorski]
116. snadnie (starop.) — łatwo. [przypis edytorski]
117. A gdzie się ochyniemy, ani sami wzwiemy — i gdzie zginiemy (dosł. utoniemy), nawet się sami nie spostrzeżemy. [przypis edytorski]
118. głość (starop.) — odgryzać; tu forma 3 os. lm: głodzą. [przypis edytorski]