1039. mureny — poławia się i w Dnieprze na wiosnę, ryba ta morska, pod imieniem węgorzownicy pstrej znana (muraenophis helena) a podług dawniejszych pisarzy murena helena mająca nazwisko, szczupła, długa, ściśniona, grubo wstęgowata, cokolwiek do węgorza podobna, lecz nie ma płetw brzuchowych ani piersiowych; zwykle najwięcej trzy stopy ma długości. Utopionych ciało z chciwością kawałkami wydziera. Rzymianie, którzy smaczne jej mięso lubili, zmarłych niewolników, niekiedy i żywych, wrzucać kazali do tych sadzawek, w których węgorzownice trzymali, ażeby tym sposobem utuczyć te ryby. [przypis redakcyjny]
1040. służba (starop.) — tu: zastawa stołowa; naczynia służące podczas posiłku. [przypis edytorski]
1041. po sobie mieć (starop.) — mieć przy sobie, mieć ze sobą, mieć po swej stronie. [przypis edytorski]
1042. kształt (starop.) — oboczna forma pisowni występująca w staropolszczyźnie XVI w. u Reja: kstałt. [przypis edytorski]
1043. iście (starop.) — istotnie, zaiste. [przypis redakcyjny]
1044. przygodzić się (starop.) — przydać [się]. [przypis redakcyjny]
1045. przymiot (starop.) — cecha, tu: wada, choroba. [przypis edytorski]
1046. obleśny (starop.) — pochlebny, fałszywy. [przypis redakcyjny]
1047. okrócić (starop.) — pominąć, zapobiec. [przypis redakcyjny]
1048. niżli (starop.) — zanim. [przypis edytorski]