1179. prze kogoś (starop.) — dla kogoś. [przypis redakcyjny]
1180. sokoł i każdy ptak (...) foremną jaką czapeczkę nań włożysz — na sokoły i inne łowcze ptaki czapeczkę kładziono; odsłania ją się, kiedy potrzeba, tyle żeby [ptak] się za czym puścił. Te czapeczki bywały foremne, czyli piękne i kosztowne. [przypis redakcyjny]
1181. przeń (starop.) — dla niego. [przypis redakcyjny]
1182. powinowaci (starop.) — wdzięczni, obowiązani. [przypis redakcyjny]
1183. dyscypułowie (starop., z łac.) — uczniowie. [przypis redakcyjny]
1184. Eschines, ubogi młodzieniec (...) a już czyń ze mną, co raczysz — bohaterem przytoczonej anegdoty jest Ajschines ze Sfettos a. Ajschines Sokratyk (ok. 425–ok.350 p.n.e.), filozof grecki z ateńskiej gminy Sfettos, uczeń Sokratesa, nazywany Ajschinesem Sokratykiem dla odróżnienia od bardziej znanego Ajschinesa, wybitnego ateńskiego mówcy; wg źródeł był bardzo biedny; przytoczoną anegdotę podaje Seneka w O dobrodziejstwach (De Beneficiis) I 8. [przypis edytorski]
1185. przeń (starop.) — skrót od: przezeń, tzn. dla niego. [przypis edytorski]
1186. arkabuz (starop.) — strzelba. [przypis redakcyjny]
1187. na pożartek (starop.) — [na] pośmiewisko, żart. [przypis redakcyjny]
1188. septempsalmy — psalmy pokutne. [przypis redakcyjny]