1769. wiosce puknąć — wiosce pójść w cudze ręce. [przypis redakcyjny]
1770. albo wiosce puknąć, abo się workowi wytrząsnąć — przyjdzie albo stracić wioskę (zapewne: trzymaną w dzierżawie), albo pozbyć się pieniędzy (na rzecz dzierżawcy). [przypis edytorski]
1771. powinnie (starop.) — koniecznie. [przypis redakcyjny]
1772. przyprawa (starop.) — [tu:] ochrona. [przypis redakcyjny]
1773. nienadzieżny (starop.) — niespodziany. [przypis redakcyjny]
1774. z nieobaczka (starop.) — znienacka. [przypis redakcyjny]
1775. oczże (starop.) — o cóż. [przypis redakcyjny]
1776. czeluścią — [tu:] szczęką. [przypis redakcyjny]
1777. powinnie (starop.) — koniecznie. [przypis redakcyjny]
1778. do siedmiu miast — jak u nas wedle magdeburskiego prawa, a ustawy Kaźmierza W[ielkiego] do najwyższego sądu w Krakowie, w którym zasiadali z miast następujących wysłani: z Krakowa, Sandecza, Bochni, Wieliczki, Kaźmierza, Olkusza. Patrz: Nad. t. w. 325 pierwszego wydania. [przypis redakcyjny]