Dedykacja
Tęsknotę wielką obudziłaś we mnie
Spojrzenia w bezdeń11, w samo serce świata.
I pójdę, z dłonią w dłoni ducha-brata
Od trosk daleki, w światłość poprzez ciemnie12.
Dusza, co przeczuć piła czar tajemnie,
Kwiaty z niw rwała, kędy baśń polata13,
Na szczyty pójdzie, skąd wichr14 orły zmiata
I w przedświtowym mroku nie zadrzemnie15.
Bo już nie ciężą16 mi kajdany ziemi,