Potęgi, równie wielkiej jak ziemiokrąg,
Który zburzyły — tak teraz są tylko
Ócz dziwowiskiem. O! Nawet narzędzia
I godła jego ostatniej niewoli
Stoją wśród siedzib wieloludnej ziemi,
Nieobalone, lecz już zapomniane.
A ową zmorą zmór plugawych, Bogu
I człowiekowi obrzydłą, pod wielą
Imion i wielą postaci dziwacznych,
Groźnych, widmowych, złowieszczych, przeklętych,