Kosiste167 wozy, odłamki trofeów,
Chorągwi, zwierząt herbowych — te godła
Wielkości — niegdyś: pośmiewisko Śmierci,
Dziś: pogrzebane godła już umarłej
Ręki zniszczenia — ruinę w ruinie!
Obok: zwaliska wielkich miast, gdzie ludność,
Trawą zarosła dziś, była śmiertelna,
Ale nie ludzka... Spójrz, spójrz — oto leżą
Dumne jej twory: dzikie kościotrupy,
Posągi, domy, świątynie, zwalone