232. Alleluja (rel., hebr. הַלְלוּיָהּ: hallelujah, halelu-Jáh) — chwalcie Pana; zwrot używany w Biblii i w liturgii kościelnej. [przypis edytorski]
233. wbić sobie do głowy ćwieka — mieć manię, bzika na punkcie czegoś. [przypis edytorski]
234. dostatek — dobrobyt, bogactwo; tu: posiadane dobra materialne. [przypis edytorski]
235. wiano (daw.) — posag, wyprawa kobiety wychodzącej za mąż. [przypis edytorski]
236. paladyn — sławny rycerz towarzyszący władcy. [przypis edytorski]
237. Campo di Fiore (wł.) — obecnie: Campo de’ Fiori, słynny plac w Rzymie. [przypis edytorski]
238. obrócić się (pot., daw.) — skierować się, udać się. [przypis edytorski]
239. filut — cwaniak, spryciarz, żartowniś. [przypis edytorski]
240. Nafissa a. Nefissa — mieszkanka renesansowej Wenecji, wyimaginowana święta, znana ze swej hojności i rzekomo obdarzona szczególnymi umiejętnościami; bohaterka wielu utworów włoskiego Cinquecento. [przypis edytorski]
241. palestrant (daw.) — prawnik, członek palestry. [przypis edytorski]