Pan Hyde wstrząsnął się i głęboko odetchnął. Z piersi jego dobył się syczący dźwięk. Lecz przestrach jego trwał tylko chwilkę. Nie spojrzał wprawdzie w oczy adwokata, ale odparł zupełnie spokojnie:
— Tak, to moje nazwisko. Czego sobie pan życzy?
— Zdaje mi się, że pan chce wejść do tego domu — odparł adwokat. — Jestem starym przyjacielem doktora Jekylla. Nazywam się Utterson i mam kancelarię adwokacką przy Gaunt Street. Przypuszczam, że zna pan moje nazwisko. A że tak się zdarzyło, że pana tu spotykam, proszę, aby mnie pan wpuścił do tego domu...
— Nie spotka pan tu doktora Jekylla — odpowiedział Hyde i wsunął klucz do zamku; potem nagle zapytał. — A skąd mnie pan zna?
Utterson nie odpowiedział na to pytanie. Powiedział natomiast:
— Czy nie chciałby mi pan wyświadczyć pewnej przysługi?
— Z przyjemnością — odrzekł Hyde — o co chodzi?
— Chciałbym zobaczyć twarz pana...
Hyde przez chwilę zwlekał, potem widocznie zdecydował się, bo wyprostował się, twarz jego przybrała hardy wyraz i spojrzał wprost w oczy adwokata.
— Tak, teraz pana poznam — rzekł Utterson. — Przyda mi się to może kiedyś.