(Przecz142 świat wojuje dla próżnej chwały,
skoro blask szczęścia tak jest nietrwały?
Moc jego rychło pęka i ginie
jako gliniane kruche naczynie!)
Znaleźli się, sami nie wiedząc kiedy, przy zamkniętej drewnianej furtce ogrodu.
Quo Caesar abiit, celsus imperio?
vel dives, splendidus totus in prandio
dic, ubi Tullius...
(Gdzie dzisiaj Cezar, z władzy swej dumny?
Gdzie uczt Lukulla143 przepych dziś szumny?