Pieśń o Attydzie

Myśl z dawnych wiosen pamiątki grzebie¹ —

Ciche pragnienia ku tobie płyną...

Gdyś mnie odeszła, jasna dziewczyno,

Jedno² mi chyba umrzeć bez ciebie!

Łzą rzewną złocąc smutek rozstania,

Uniosłam serce na wspomnień cmentarz —

Lecz się wspomnienie z duszy wyłania

I pytać pragnie: czyli³ pamiętasz?

— Szumiały złote wesela kruże⁴