Że sobie lirę do głosu nastroję.
O! Wszędzie, wszędzie lubią pieśni moje».
Nebaba ani zezwala, ni wzbrania.
Więc lirnik zaczął po chwili brząkania.
5
«Wypłyń, wypłyń zza obłoku!»
I nagle urwał w samym pieśni toku.
«Trzeba, bym wprzódy rzecz powiedział całą.
Historia długa, siądź tu, rzuć ratyszcze136:
Długa, lecz pewnie twą pochwałę zyszcze.