KREON
Czyż ja nie na dnie już nieszczęścia głębi?
POSŁANIEC DRUGI
Nie masz już żony; syna twego matka
Właśnie na swoje targnęła się życie.
KREON
Nieubłagana przystani, Hadesie,
Gdzież koniec moich boleści?
O! Znowu nowe ten niesie
Godzące w serce mi wieści.