— Otóż to. A teraz głową! W prawo i w lewo! Bim-bam, Bim-bam ! Bim-bam — là549!
— Brawo!
Wszystko znikło. I tylko porcelanowy Miriam (przecież to sen, ach, tylko sen) kiwał się w takt. Bim-bam, Bim-bam, Bim-bam... Czuł głęboko niestosowność swego położenia, a nie mógł zejść, gdyż bał się rozbić.
Wtem otworzyły się drzwi. Wszedł Lemański550.
„Ten mnie ocali” — pomyślał Miriam i zakiwał się mocniej.
Ale Lemański przyjrzał się, przymrużył oczy, zrobił dziwaczny ruch palcami.
— A... wiesz co! — rzekł. — Wcale dobra ta kombinacja, ja zawsze coś takiego sobie myślałem.
Usłyszawszy to, Miriam spadł i ja obudziłem się z przestrachu.
Ulicami miast, ścieżkami pól i lasów przelewa się życie pełne tęsknot, marzeń, czuć, widoków raz tylko istniejących i o kształt swój i wyzwolenie proszących, a na scenie Rozmaitości... Wojny domowe! Reduty! Pod okrętem! A w „Chimerze”551 pisze Leśmian552 Legendy, Tęsknoty, pani Komornicka553 wyłania wizje lwów, lwic, panter i tygrysic.