Nauczysz mnie może tak latać wysoko».

A pszczółka mu rzekła: — «Wstrzymać się nie mogę,

Powinność mnie wzywa, spieszę w dalszą drogę.

O! muszę dokończyć mego plastru miodu,

Gdy zima nadejdzie, zginęłabym z głodu.

Jak piękną pogodę zesłały nam nieba!

Bądź zdrów mój chłopczyku, korzystać z niej trzeba».

Wtem leci jaskółka, a chłopczyk ją goni,

I znowu ze łzami przemawia do niej:

«Wstrzymaj się jaskółko, i zabaw się ze mną,