SCENA DRUGA
Od strony werandy niewidzialnej z widowni słychać turkot powozu.
WANDA
prawie przerażona
Zmiłuj się! Jedzie! jedzie! W tej sekundzie tu będzie! Tylko pohamuj się, na Boga! Bądź wesoły, bądź szczęśliwy, że przyjechał. Hamuj się, błagam cię na wszystko, co ci jest świętym.
SCENA TRZECIA
HANKA
wbiega
Ciociu, ciociu, pan Konrad jedzie! Już bramę do podwórza otwierają!
Wszyscy przechodzą przez szklaną werandę. W tej chwili wbiega Konrad i rzuca się matce w ramiona.