Gdy ciał naszych budowla, niszczejąca z wolna,
Niebieskiego brać ognia już nie będzie zdolna,214
Zwać to zwykliśmy skonem, a nasze ostatki
Innym rozda żyjątkom215 wielkie łono matki216.
Tak na świecie najwyższej mądrości układem,
Nie przypadkiem, porządnym wszystko idzie ładem:
I zawsze skutki przyczyn, czy większe, czy drobne,
Jednakich są jednakie, podobnych podobne.
Potrójnym kula ziemska nadana obrotem217
Wkoło swej własnej osi szybkim chodzi lotem,