Kariera Nikodema Dyzmy

by Tadeusz Dołęga-Mostowicz

— Czego pan piekli się, panie Nikodem — pojednawczo zaczął Boczek — przecie ja panu żadnej krzywdy nie chcę zrobić...

— Nie chcę, nie chcę, a czego pan mordę rozpuszczasz przy moim sekretarzu, co?

Boczek usiadł.

— Sza, panie Nikodem. Czy nie lepiej nam żyć w zgodzie? Pan mnie pomożesz, a ja panu szkodzić nie będę...

— To nie dałem może panu posady?

— Co mi za posada — wzruszył ramionami Boczek. — Osiem godzin człowiek tyra³⁸⁴ za głupie czterysta złotych. A przy tym w fabryce taki huk, że nerwy nie strzymają³⁸⁵. To nie dla mnie...

— Może pana ministrem zrobić, co? — zadrwił Dyzma.

— Co pan kpisz, panie Nikodem, a niby dlaczego pana zrobili prezesem banku?

— Bo rozum mam, rozumiesz pan?

— Każdy ma swój rozum. A ja tak myślę, że jeżeli pan możesz być prezesem, to mnie wprost niehonorowo, żebym ja, dawniejszy pański zwierzchnik, nie miał pensji choćby osiemset złotych.