A mówili: przeżyje, kto wierzy,
kto nie wierzy, nie wypije i nie zje.
Śpią zuchwali na szczątkach oręża,
między nimi i fryzjer, i rzeźnik.
Niechaj martwi ufają żywym:
kto nie wierzy — wszak także utonie,
[ . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . ]
Nie pocieszyć twych rzęs, pod którymi
teraz piasku dusznego nadmiar,
a śpiewałaś: wielbłądy w pustyni