Dla pana Zyndrama straszliwy cios, tym więcej, że żona jest za małżeństwem.
Księżna jest z rodziny kupców, więc książę Zyndram, naraz trafiony w miejsce dotkliwe swego istotnie szczerego, choć tak dziwnego arystokratyzmu, rzekł grobowo, po raz pierwszy w życiu, wielki aforyzm:
— Nie robi się kompromisu z Targowicą! —
Była to aluzja do pochodzenia targowego wielkich majętności pani Wrzodobolskiej, córki dostarczyciela dla wojsk w Kamerunie: pierza, kokot, wina i armat.
Nastąpiła histeryka pani, rozstrój domu. Więc książę Zyndram uległ.
Rosjanin przed ślubem już pewny siebie tak, że pali cygara jedno za drugim; wobec pań rozsiada się i właściwie tak zachowuje się względem Świętochny, to jest niewłaściwie, że pan Melanchtonius mówił, iż należało chyba Rosjanina za ucho wyprowadzić.
Ślub odbywa się wspaniały, zjechali Rosjanie z Petersburga.
Polacy wytrzepali z molów stare kontusze, mogąc już teraz w czasach konstytucyjnych używać na kostiumowych balach.
I tylko nauczycielka nie chce podać ręki Świętochnie.
Znałem tę ubogą institutriczę645, która sama jedna rozbudziła całą prowincję ludu śląskiego.