Śród obcego pola,

W cudzą ziemię położyła —

Taka jego dola!

Smutno, tęskno Hajdamacy

Żelazną tę siłę

Pochowali, usypali

Wysoką mogiłę,

Zapłakali, rozeszli się

Odkąd i przybyli.

Jeden tylko mój Jarema