I otoczą szczęściem ciebie».

I rwąc piersi w takie słowa,

Za najgęstszą mgłę się chowa,

I zachodzi133 się boleśnie,

I o wdowie śpiewa pieśnię134:

Jak ta wdowa nad Dunajem,

Staroświeckim obyczajem,

Żwir na oczy synów sypie

I zawodzi pieśń na stypie:

«Och, tam w polu mogiła,