Niewieście i po śmierci nie wierz1
Niewieście i po śmierci wierzyć, mówią, szkoda.
Czego pewny trefunek2 okazyją poda,
Kiedy z macierzyńskiego upadszy słup grobu
Co dwu pasierbów miała, zabił oraz obu.
Był i w Polszcze3, po śmierci że nie wierzyć żenie4,
Przykład. Na pospolite jechał mąż ruszenie.
A ta namówiwszy się z swoją sługą starą,
Zachorzawszy, umiera pod trupa maszkarą5.